Mariusz Roman


SPRAWOZDANIE Z REALIZACJI PROGRAMU WYBORCZEGO RADNEGO MARIUSZA A. ROMANA W LATACH 1998 – 2002 R.

„Gdynia jest miastem o ogromnym potencjale, które wzrosło z czynu patriotycznego całego Narodu. Gdynia to również miasto problemów zwykłych ludzi, którym jest coraz trudniej – ludzi, którzy również chcą mieć szansę w naszym mieście. To im Gdynia zawdzięcza swój kształt, to Oni są twórcami jej sukcesów i to im właśnie przysługuje niezbywalne prawo do decydowania o jego losach.”

Urywek z listu Mariusza Romana do wyborców w 1998 r.

Głęboko wierzę, że zwłaszcza osoby, które mi zaufały i oddały na mnie swój głos doskonale pamiętają moje deklaracje zawarte w ulotkach wyborczych. Nadszedł, więc czas podsumowań, dlatego poniżej przytaczam swoje główne tezy wyborcze, informując zarazem, co zostało zrobione odnośnie każdego z punktów.

Poprawa bezpieczeństwa w mieście

W trosce o podnoszenie efektywności pracy policji wszedłem do składu Komisji Bezpieczeństwa Rady Miasta. Działając aktywnie w tej komisji zyskałem przekonanie, że skuteczne monitorowanie działań policji, ma bezpośredni i niebagatelny wpływ na podnoszenie efektywności jej pracy. Dzięki moim licznym interwencjom, została w dzielnicy Grabówek skutecznie przepłoszona przez policję grupa typów spod ciemnej gwiazdy, budząca powszechny lęk wśród mieszkańców na skrzyżowaniu ulic: Komandorskiej i Mireckiego. Z mojej inicjatywy wdrażano w życie program przekazywania ścisłych zadań dla policji, w celu podnoszenia bezpieczeństwa w strefach szczególnego zagrożenia. W swoim programie zapowiadałem m.in. zainstalowanie kamer w punktach miasta uchodzących za niebezpieczne, od dwóch lat wdrażany jest w życie program monitoringu wybranych obszarów Śródmieścia, co już daje efekty w postaci 45 proc. obniżenia poziomu przestępczości na monitorowanym obszarze. Planowany jest dalszy rozwój tego systemu w najbardziej zagrożonych przestępstwami kryminalnymi dzielnicach miasta. Skutecznie działałem na rzecz wspierania policji, straży miejskiej oraz straży pożarnej. W efekcie oddano do użytku dwa nowe komisariaty policji w Karwinach i Oksywiu. Uruchomiono trzy nowe strażnice przeciwpożarowe przy ulicach Chwaszczyńskiej, Hutniczej i Dickmana. Związano strażników miejskich z terenem, poprzez podział ich pracy na rewiry. Każdego roku przy okazji przyjmowania uchwały budżetowej miasta uczestniczyłem w działaniach mających na celu pozyskanie jak największych środków na doposażanie placówek prewencyjnych w mieście. Uczestniczyłem w przygotowaniu szeregu programów o charakterze prewencyjnym, adresowanym głównie do dzieci i młodzieży. Wielokrotnie inspirowałem działania mające poprawić stan bezpieczeństwa w poszczególnych dzielnicach miasta. Dotyczyły one takich programów jak „sąsiedzka czujność”, uporządkowanie i oświetlenie miejsc szczególnie zagrożonych patologią, instalowania słupków alarmowych, zwalnianie ruchu lokalnego.

Poprawa sytuacji opieki medycznej w mieście

Zgonie z zapowiadanymi przeze mnie działaniami na rzecz podnoszenia poziomu usług medycznych skutecznie wspierałem dofinansowywanie gdyńskiej służby zdrowia. Aktywnie działałem w czterech Radach Społecznych przy dzielnicowych ośrodkach zdrowia. Konsekwentnie działałem na rzecz kontynuowania oraz wprowadzania nowych długofalowych programów profilaktycznych, zwłaszcza dotyczących chorób nowotworowych oraz kardiologicznych. Dzięki m.in. moim staraniom w Oddziale Chirurgii Szpitala Miejskiego właśnie uruchomiany zostaje punkt diagnostyki stomijnej (wykrywanie i leczenie nowotworu jelita grubego). Optowałem na rzecz finansowania badań oraz szczepień ze szczególnym uwzględnieniem dzieci. Interweniowałem na rzecz rodzin zagrożonych promieniowaniem pól elektromagnetycznych o wysokich częstotliwościach płynącym z anten nadawczych telefonii komórkowej. W swoim programie zapowiadałem m.in. sfinalizowanie budowy hospicjum stacjonarnego, co w listopadzie 2000 r. stało się faktem.

W zakresie polityki mieszkaniowej

W towarzystwie p. Krystyny Kołakowskiej, prezesa TBS, podczas oddania do użytku budynku przy ul. DembińskiegoDzięki także moim staraniom Gdynia utrzymuje wciąż wysokie tempo wzrostu ilości mieszkań przy jednoczesnym rozszerzaniu gminnej oferty mieszkań na wynajem oraz mieszkań socjalnych. W swoim programie zapowiadałem aktywne wspieranie TBS, który z roku na rok buduje coraz więcej mieszkań. Na początku kadencji Rady Miasta TBS „Czynszówka” spółka ze 100-procentowym udziałem Gminy Gdynia nie posiadała żadnych mieszkań, obecnie administruje 6 budynkami mieszkalnymi, (w których mieszka blisko 400 rodzin) i kończy budowę kolejnych dwóch bloków. Wielokrotnie skutecznie interweniowałem pomagając zwłaszcza rodzinom wielodzietnym w uzyskaniu godnych warunków mieszkaniowych w zasobach socjalnych. Inspirowałem i wspierałem konsekwentne działania racjonalizatorskie w administrowaniu komunalnymi zasobami mieszkaniowymi (zlikwidowano jeden ABK, zredukowano zatrudnienie w pozostałych), co także zapowiadałem w swoim programie. Wspierałem działania mieszkańców na rzecz uwłaszczenia lokali spółdzielczych oraz nabycia prawa własności dla ich użytkowników.

Wspieranie rodziny

Z częścią wielodzietnej rodziny państwa KoprowskichW ostatnich wyborach samorządowych jako twórca programu pomocy rodzinie w naszym mieście, startowałem pod hasłem wspierania gdyńskich rodzin oraz powołania w Radzie Miasta Komisji ds. Rodziny. Komisja taka została powołana na pierwszej sesji nowo powołanej Rady. Byłem pierwszym i jak na razie jedynym przewodniczącym Komisji ds. Rodziny w Gdyni. Przez trzy lata kierowałem wspaniałym zespołem ludzi, wspólnie udowadniając, że jesteśmy najbardziej aktywną komisją, wnosząca najczęściej projekty uchwał pod obrady Rady Miasta oraz wielokrotnie upominającą się o interesy najbardziej zagrożonych biedą mieszkańców miasta.

Przy współpracy ze Stowarzyszeniem Rodzin Wielodzietnych opracowałem nowatorski projekt: „Bilet rodzinny elementem integrującym rodzinę wielodzietną w Gdyni”. Przygotowałem projekt pn. „Przedsiębiorstwo Rodzinne”, który skutecznie przeciwdziałałby bezrobociu gdyby Zarząd Miasta zdecydował się na jego wprowadzenie w życie. Z mojej inicjatywy powstał raport o stanie rodziny w Gdyni. Kilkakrotnie organizowałem otwarte spotkania Komisji ds. Rodziny z mieszkańcami poszczególnych dzielnic w celu jak najlepszego zapoznania się z problemami dnia codziennego Gdynian, by móc je jak najlepiej rozwiązywać.

Wigilia dla osób potrzebujących pomocy 24 grudnia 2001 r.Od trzech lat jestem współorganizatorem Wigilii dla osób samotnych, bezdomnych, biednych i potrzebujących pomocy. W ubiegłym roku z takiego zaproszenia skorzystało blisko 400 osób, dla których była to jedyna okazja w tak szczególnym i jedynym dniu w roku do spożycia ciepłej strawy. Byłem inicjatorem i współorganizatorem koncertów charytatywnych jak choćby Wieczoru Charytatywnego w dniu św. Patryka podczas którego kwestowałem na rzecz rehabilitacji dziewczynki z porażeniem mózgowym.

Wspieram konsekwentną realizację modelu socjalnego, którego celem jest aktywizacja i przezwyciężanie bezradności tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej. Uczestniczyłem w przygotowaniu wielu projektów MOPS m.in.: Program dot. Pomocy Bezdomnym i Wychodzenia z Bezdomności oraz dotyczący Mieszkań Chronionych. Współpracowałem z Domem Dziecka, Rodzinnym Domem Dziecka, Ogniskiem Wychowawczym im. K. Lisieckiego, Wydziałem ds. Nieletnich policji oraz kuratorami sądowymi w celu przeciwdziałania patologii wśród nieletnich. Dążąc do wypracowania polityki prorodzinnej miasta uczestniczyłem w licznych konferencjach i sympozjach, nawiązując liczne kontakty z samorządowcami oraz ludźmi zajmującymi się polityką prorodzinną w skali kraju. Od trzech lat aktywnie uczestniczę w Ogólnopolskiej Konferencji pt. „Polityka Prorodzinna Samorządu Terytorialnego”, organizowanej w cyklu półrocznym na Jasnej Górze w Częstochowie.

Wspieranie oświaty i kultury

Aktywnie wspierałem działania wychowawcze szkoły, służące kreowaniu postaw patriotycznych wśród dzieci i młodzieży. Popierałem powstanie programu „Szkoła Otwarta”, który zapewnia zajęcia w czasie pozalekcyjnym zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Działałem na rzecz rozszerzenia oferty kulturalnej poprzez wspieranie festiwali i koncertów muzyki organowej oraz sakralnej organizowanych w gdyńskich parafiach. Wielokrotnie, niestety bezskutecznie, postulowałem do Zarządu Miasta o przywrócenie konkursu wiedzy o Gdyni. Przeciwstawiałem się wszelkim formom patologii w szkole, wspierając wprowadzenie programu antynarkotykowego w mieście. Byłem inicjatorem protestu radnych z Komisji Kultury oraz Komisji Rodziny w sprawie braku możliwości kontroli dotacji z budżetu miasta na przedsięwzięcia artystyczne, takie jak wulgarna inscenizacja dawno przebrzmiałego musicalu „Hare”, promującej tzw. wolną miłość, homoseksualizm oraz zażywanie narkotyków. Inscenizacja ta wzbudziła niepokój wielu mieszkańców Gdyni, szczególnie rodziców, których dzieci zaczęto posyłać na to przedstawienie ze szkół średnich, pomimo wprowadzonego wcześniej ograniczenia tylko dla widzów dorosłych. Niestety pomimo sprzeciwu wyrażonego przez dwie Komisje Rady Miasta, Zarząd Miasta nie widząc żadnego problemu w promowaniu tych bezeceństw, nie wpłynął na zdjęcie tej inscenizacji z afisza. W rezultacie Teatr Muzyczny wciąż demoralizuje młodzież za publiczne środki m.in. z budżetu miasta.

Udrożnienie głównych ciągów komunikacyjnych

Na terenie budowy węzła Ofiar Grudnia 1970 r.Wspierałem wszelkie działania mające na celu rozwój systemu drogowego miasta, w tym przyśpieszenia budowy połączenia estakady Kwiatkowskiego z obwodnicą trójmiejską. Aktywnie działałem na rzecz poszerzania jezdni, wprowadzania „zielonej fali”, dobudowywania pasa dla „prawo-skrętu” (przykładem może być inwestycja związana z odnowieniem ulicy Morskiej). Opowiadałem się jednak za wyjściem z inwestycjami drogowymi poza dzisiejszą budowę dojazdów do wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, piętnując jednocześnie wszelkie przejawy niegospodarności w tej materii jak choćby aferę z wadliwym wykonaniem kilkudziesięciu zatoczek przystankowych w nowo oddawanych do użytku inwestycjach drogowych. Wspierałem systematyczny rozwój bezpiecznych tras rowerowych.

Wspieranie morskich funkcji Gdyni

W trosce o wspieranie morskich funkcji miasta, jako kluczowych dla gospodarki i tożsamości Gdyni, optowałem za realizacją „Programu Drogowego” w części polepszenia dostępu do dzielnicy portowej. Postulowałem wykonanie czteropasmowej ul. Janka Wiśniewskiego. Pomimo pilności tej inwestycji dla gospodarki morskiej, w latach 1998-2002 inwestycji nie kontynuowano poza obręb Węzła Solidarności przy pomniku Ofiar Grudnia 1970 r. Działałem na rzecz ograniczenia niezdrowej konkurencji taryfowej portów Gdyni i Gdańska, która winna być zastąpiona rzeczywistą współpracą. Wspierałem zwolnienie Portu Gdynia z nadmiernych obciążeń fiskalnych. Wspierałem upublicznienie przystani jachtowej, której administratorem stało się miasto. Udało się w znacznym stopniu urzeczywistnić marzenia żeglarzy o prawdziwej „marinie”. Organizacja w Gdyni dużych imprez jachtowych staje się bodźcem do rozwoju bazy żeglarskiej w naszym mieście. Uznając konieczność jak najszerszej promocji morza oraz oddania hołdu twórcom Polski Morskiej, wspierałem starania o jak najszybsze ukończenie budowy na Skwerze Kościuszki Pomnika Marynarza Polskiego oraz Muzeum Miasta Gdyni i Muzeum Marynarki Wojennej.

Współpraca Gdyni z Wileńszczyzną

Podczas wizyty gdyńskich samorządowców na WileńszczyźnieZ mojej inicjatywy samorząd gdyński nawiązał współpracę z samorządowym Rejonem Wileńskim (Republika Litewska). Kontaktom tym przyświecała idea porozumienia i pomoc samorządowi w znacznej większości zamieszkałego przez ludność polską, na którego terenie swoje korzenie rodzinne posiada tak wielu mieszkańców naszego miasta. Zorganizowałem wspólnie z kilkoma innymi radnymi m.in.: pomoc charytatywną dla mieszkańców Wileńszczyzny oraz pośredniczyłem w nawiązaniu współpracy gdyńskich i podwileńskich szkół. W rezultacie tych działań 1 grudnia 2000 r. nastąpiło podpisanie umowy między Radą Miasta Gdyni a Radą Samorządu Rejonu Wileńskiego. Sygnatariusze umowy postanowili m.in. wspierać i organizować przedsięwzięcia, których celem będzie prezentacja obu stron na polu kultury, nauki, oświaty, gospodarki, sportu, turystyki; wymieniać doświadczenia w formie wizyt studyjnych i wymian poszczególnych grup społecznych i zawodowych oraz organizacji pozarządowych; wspierać rozwój przedsiębiorczości i nawiązywać współpracę między przedstawicielami izb przemysłowo-handlowych oraz innych instytucji gospodarczych i finansowych; wspólnie realizować projekty współpracy z programów pomocowych.

Działalność w komisjach i interwencje radnego

Do obowiązków radnych należy uczestnictwo w komisjach, które wypracowują oraz opiniują projekty uchwał przygotowywanych przez Zarząd Miasta. Komisje w swojej większości mają charakter branżowy i w zakresie swojej kompetencji zajmują się także problemami instytucji miejskich. Przez trzy lata byłem przewodniczącym najbardziej aktywnej Komisji ds. Rodziny, aż do jej haniebnego rozwiązania w ramach retorsji politycznej przez radnych AWS. Udzielałem się w pracach komisji: Budżetowej oraz Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Przez całą kadencję pracowałem w Komisji Bezpieczeństwa, a od roku byłem członkiem Komisji Rewizyjnej Rady Miasta.

Niezależnie od podjętych zobowiązań wyborczych w trakcie kadencji radny niejednokrotnie spotyka się z konkretnymi problemami sygnalizowanymi przez mieszkańców. Wtedy najważniejsza jest otwartość na problemy, trafne zdiagnozowanie sytuacji i skuteczność. W jednym z haseł wyborczych obiecywałem pomoc mieszkańcom. Zgodnie z tym hasłem byłem szczególnie wyczulony na kwestie zgłaszane mi bezpośrednio przez mieszkańców i żadnej z nich nie pozostawiłem samej sobie, skutecznie interweniując i załatwiając wiele z nich. Interweniowałem w sprawach, często wydawać by się mogło beznadziejnych, a moje dyżury radnego należały do najbardziej obleganych przez mieszkańców.

Mariusz Roman